Εργατική Πρωτομαγιά : Η ιστορία πίσω από την 1η Μάη.



Κάθε χρόνο γιορτάζουμε την εργατική Πρωτομαγιά.Μια ημέρα αφιερωμένη στους εργάτες και στους αγώνες και τις διεκδικήσεις τους. Δεν είναι αργία είναι απεργία .


Όλα ξεκίνησαν τον Μάιο του 1886 στο Σικάγο ,όπου τα εργατικά συνδικάτα ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρη εργασία και καλύτερες συνθήκες εργασίας, κάτι που ήταν ανύπαρκτο εκείνη την εποχή καθώς οι εργοδότες απασχολούσαν τους εργαζόμενους όσες ώρες ήθελαν ,ακόμα και τις Κυριακές.


Στις απεργίες συμμετείχαν περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια στις Η.Π.Α ,με πιο μαχητική την πορεία του Σικάγο με 90.000 περίπου ανθρώπους ,και σύνθημα “ 8 ώρες εργασίας,8 ώρες ανάπαυσης , 8 ώρες ύπνο” . Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς με την γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.


Δύο ημέρες αργότερα ,έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο ,ακολουθεί μεγάλη συμπλοκή ανάμεσα στους απεργούς και τους απεργοσπάστες και κατά την δυναμική επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων των επιχειρήσεων ,σκοτώνονται 4 απεργοί και τραυματίζονται πολλά άτομα,προκαλώντας την οργή της εργατικής τάξης της πόλης.


Με αφορμή τα γεγονότα της προηγούμενης μέρας ,οργανώνεται συλλαλητήριο στην πλατεία Χειμάρκετ κατά της αστυνομικής βίας ,από τους αναρχικούς. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται και διαδηλώνει ειρηνικά ,κάτι τι οποίο δεν κρατάει για πολύ ,καθώς οι αστυνομικές δυνάμεις κατόπιν εντολής προσπαθούν να διαλύσουν δια της βίας την συγκέντρωση . Μια χειροβομβίδα εκρήγνυται μέσα στους αστυνομικούς σκοτώνοντας έναν από αυτούς και τραυματίζοντας πολλούς ακόμα.

Στη συνέχεια, η αστυνομία ανοίγει πυρ κατά των διαδηλωτών σκοτώνοντας τέσσερις από αυτούς και τραυματίζοντας απροσδιόριστο ,μέχρι και σήμερα, αριθμό ατόμων. Κατά την συμπλοκή ακόμα έξι αστυνομικοί χάνουν την ζωή τους ,χωρίς να μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά αν ήταν από πυρά των διαδηλωτών ή των αστυνομικών.


Για την βομβιστική επίθεση ,που είχε ως συνέπεια τον θάνατο του αστυνομικού ,κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις,Γκέοργκ Έγκελ,Άντολφ Φίσερ,Λούις Λινγκ,Μίκαελ Σβαμπ,Σάμουελ Φίλντεν,Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς .Οι οργανωτές της διαδήλωσης δηλαδή,οι οποίοι ήταν Γερμανοί μετανάστες,εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν.

Η δίκη ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886 ,με τον εισαγγελέα Τζούλιους Γκρίνελ να ζητάει την θανατική ποινή ,χωρίς ωστόσο να έχει κάποιο απτό στοιχείο για την ενοχή τους και με μόνη δήλωση οτι οι κατηγορούμενοι με τους λόγους τους ενθάρρυναν τον βομβιστή να ενεργήσει.

Από την πλευρά της υπεράσπισης, έγινε λόγος για προβοκάτσια και συνέδεσε την βομβιστική επίθεση σε ένα πρακτορείο ντετέκτιβ ,με το όνομα “ Πίνκερτον” ,το οποίο χρησιμοποιούνταν από τους εργοδότες ως απεργοσπαστικός μηχανισμός.


Η ετυμηγορία βγαίνει στις 20 Αυγούστου 1886,κρίνοντας ένοχους και τους οκτώ κατηγορούμενους.Καταδικάστηκαν όλοι σε θάνατο ,εκτός από τον Νίμπι ο οποίος καταδικάστηκε σε 15 χρόνια κάθειρξη.

Ωστόσο, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις,Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι,μετέτρεψε τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν σε ισόβια. Ο Λινγκ αυτοκτονεί στο κελί του και οι Σπισ,Πάρσονς,Φίσερ και Έγκελ οδηγούνται στις 11 Νοεμβρίου 1887 στην αγχόνη ,τραγουδώντας τη “Μασσαλιώτιδα” .


Έτσι ολοκληρώθηκε μια από τις μεγαλύτερες κακοδικίες στην ιστορία των Η.Π.Α. ,όπως χαρακτηρίστηκε από διακεκριμένους Αμερικανούς νομικούς.Αργότερα ,στις 26 Ιουνίου 1893, ο κυβερνήτης του Ιλινόις,Τζον Πίτερ Άλτγκελντ ,παραδέχεται την αθωότητα των 8 καταδικασθέντων και κατηγορεί τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπου του “Πίνκερτον”.

Έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν,Νίμπε και Σβαμπ,κάτι που προκάλεσε το πολιτικό του τέλος.

Ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγο καταδικάζεται για διαφθορά,καθώς ήταν αυτός που έδωσε την εντολή για την διάλυση της συγκέντρωσης.

Ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης παραμένει έως και σήμερα άγνωστος.


Η επίσημη καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς,προτάθηκε από το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) ,ύστερα από πρόταση του Ρέιμοντ Λαβίν ,η οποία καλούσε κινητοποιήσεις σε διεθνές επίπεδο για την ημέρα επετείου των γεγονότων του Σικάγο το 1890.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη ,με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μαΐου να εφαρμόζονται έκτοτε κάθε χρόνο.



Ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς ανά τον κόσμο


Κάθε χρόνο η Πρωτομαγιά ,ως γιορτή αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών για τα δικαιώματά τους ,αποτελεί μιας τεράστιας σημασίας επίσημη γιορτή για χώρες όπως η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας,η Κούβα και τα Σοβιετικά κράτη, με εορτασμούς που περιλαμβάνουν ,ως επί των πλείστων ,μεγαλειώδεις λαϊκές και στρατιωτικές παρελάσεις .


Πιο αναλυτικά,


Στην Σοβιετική Ένωση ,την ημέρα της Πρωτομαγιάς λάμβανε χώρα μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Μόσχας ,η οποία περνούσε από την Κόκκινη Πλατεία ,όπου βρισκόταν ο εκάστοτε γενικός γραμματέας ,η κυβέρνηση και όλο το Ανώτατο Σοβιετικό συμβούλιο,παραθέτοντας έτσι μια αληθινή επίδειξη δύναμης.


Στην Βραζιλία, διοργανώνονται ολοήμερες εκδηλώσεις από τα συνδικάτα ,καθώς η Πρωτομαγιά είναι επίσημη γιορτή σαν μέρα των εργατών.


Στην Ιαπωνία,η Πρωτομαγιά δεν έχει οριστεί επίσημα ως εθνική αργία από την κυβέρνηση γιατί συμπίπτει με την χρυσή εβδομάδα των αργιών. Παρόλα αυτά ,δίνεται από τους εργοδότες ως αργία ή ως άδεια άνευ αποδοχών από τους περισσότερους Ιάπωνες.Αν και στην Ιαπωνία ο σκοπός δεν είναι η συμμετοχή στις διαδηλώσεις αλλά η προσωπική ξεκούραση, τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα διοργανώνουν πορείες και ακινητοποιήσεις στο Τόκιο.


Στο Νεπάλ, πραγματοποιούνται γιορτές και εκδηλώσεις στην χώρα από το 1963 αλλά αναγνωρίστηκε ως εθνική αργία από το 2007.


Στην Γερμανία,λαμβάνουν χώρα ετήσιες διαδηλώσεις στο Βερολίνο ,οι οποίες διοργανώνονται από τα εργατικά συνδικάτα και τα πολιτικά κόμματα ,καθώς τονίζεται η πολιτική σημασία της ημέρας αυτής η οποία αναφέρεται συνήθως ως η “Ημέρα των Εργατών” .


Στις Η.Π.Α και στο Καναδά ,η Ημέρα της Εργασίας δεν γιορτάζεται την Πρωτομαγιά αλλά την 1η Δευτέρα του Σεπτεμβρίου.Η απόφαση για αυτήν την ημερομηνία πάρθηκε από το Κογκρέσο για τις ΗΠΑ και του Κοινοβουλίου της χώρας για τον Καναδά με στόχο να αποφύγουν την ταύτιση των εργατικών κινημάτων με την αριστερά της χώρας στην οποία είχαν συμβεί τα γεγονότα του Σικάγου .


Η Σρι Λάνκα γιορτάζει την ημέρα της εργασίας στις 7 Μαΐου ,το Ηνωμένο Βασίλειο την πρώτη Δευτέρα του Μαΐου και η Νέα Ζηλανδία την τέταρτη Δευτέρα του Οκτωβρίου.


Η Ολλανδία,το Ισραήλ και οι χώρες της αραβικής χερσονήσου δεν διαθέτουν μια ημέρα γιορτής για την εργασία και τους εργαζόμενους,ενώ στην Λιθουανία αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η ημέρα αργίας μπορεί να αμφισβητηθεί.


Από την άλλη διαδηλώσεις και εορταστικές συγκεντρώσεις πραγματοποιούνται στην Φιλανδία,την Ιταλία,την Γαλλία και την Αυστρία. Σε αντίθεση με την Μιανμάρ,τη Λιβύη και την Συρία όπου δεν διοργανώνεται καμία εκδήλωση.


Στην Τουρκία,την Ινδονησία και στο Πακιστάν,αν και η ημέρα αυτή είναι γιορτή όλες οι διαδηλώσεις καταστέλλονται από την Κυβέρνηση .

Ειδικότερα, στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιείται διαδήλωση κάθε χρόνο στην πλατεία Ταξίμ,αν και από το 2013 και μετά απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις εκεί.


Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα


Οι πρώτες διαδηλώσεις στην Ελλάδα έγιναν το 1893 στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.Επειδή η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη ,επέλεξαν την Κυριακή 2 Μαΐου για να διαδηλώσουν υπέρ της οκτάωρης εργασίας,για να καθιερωθεί η Κυριακή ως αργία και για την επίτευξη της κρατικής ασφάλισης για τα εργατικά ατυχήματα.


Έτσι το απόγευμα της Κυριακής στις 02 Μαΐου του 1893 ,συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο πάνω από 2000 σοσιαλιστές και εργαζόμενοι.

Αποφασίστηκε το ψήφισμα για τα δικαιώματα των εργαζομένων να κατατεθεί στον Πρόεδρο της Βουλής επτά μήνες αργότερα και συγκεκριμμένα στις 1 Δεκεμβρίου 1893.

Η καθυστέρηση του Προέδρου να εκφωνήσει το ψήφισμα προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις του Σταύρου Καλλέργη ο οποίος κατέληξε να να συλληφθεί με εντολή του Προέδρου και να καταδικαστεί σε 10 μέρες φυλάκισης.


Η Πρωτομαγιά γιορτάστηκε ξανά το 1911 στην Θεσσαλονίκη.Πιο συγκεκριμένα ,η Φεντερασιόν (Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης) με ηγέτη τον σοσιαλιστή Αβραάμ Μπεναρόγια αναλαμβάνει την διοργάνωση διαδήλωσης μαζί με σοσιαλιστές εργάτες και διάφορους διανοούμενους της πόλης.

Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες ,ένας εκ των οποίων ήταν ο Μπεναρόγια, ο οποίος εξορίζεται στην Σερβία.


Στην Αθήνα γιορτάστηκε με πρωτοβουλία του Ν.Γιαννιού στο Μετς χρησιμοποιώντας το ίδιο σύνθημα που χρησιμοποιήθηκε στο Σικάγο το 1886. Μια διαδήλωση που επαναλήφθηκε ξανά και την επόμενη χρονιά και πάλι στο Μετς,ενώ πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια για να κατέβουν εργάτες στο δρόμο σε 12 πόλεις της Ελλάδας και συγκεκριμένα το 1919.


Φτάνουμε έτσι ,στην λεγόμενη ματωμένη Πρωτομαγιά ,η οποία έλαβε χώρα το 1936 στην Θεσσαλονίκη ,όταν καπνεργάτες αποφάσισαν να κατέβουν σε απεργία για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους .

Οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν και στις Σέρρες,την Δράμα,την Ξάνθη και τον Βόλο έως τις 8 Μαΐου .

Στις 9 Μαΐου ξεκινά η γενική απεργία στην Θεσσαλονίκη συμμετέχοντας και άλλοι κλάδοι μαζί με τους καπνεργάτες ,ως ένδειξη συμπαράστασης.


Πορείες και διαδηλώσεις οργανώνονται και κατευθύνονται προς το Διοικητήριο. Άντρες της χωροφυλακής προσπαθούν να τους εμποδίσουν. Σε διάφορα σημεία της πόλης γίνονται προσπάθειες να διαλυθούν κι άλλες συγκεντρώσεις ,με την χρήση όπλων.

Στην συγκέντρωση που έγινε στην διασταύρωση της Εγνατίας και Βενιζέλου ,τα πράγματα κλιμακώνονται και οι χωροφύλακες πυροβολούν και σκοτώνουν οκτώ εργάτες.

Εκεί στήθηκε το Μνημείο του Καπνεργάτη.

Η κατάληξη αυτής της βραδιάς μετράει 12 νεκρούς και 300 τραυματίες .


Στη συνέχεια , το 1937 καθιερώνεται η Πρωτομαγιά ως “Ημέρα Εορτασμού της Εργασίας” ,ενώ από τους Γερμανούς επιλέχθηκε η Πρωτομαγιά του 1944 για να εκτελέσουν 200 φυλακισμένους κομμουνιστές οι οποίοι είχαν εξοριστεί από την εποχή του Μεταξά στην Ακροναυπλία και αλλού, ως αντίποινα για τον θάνατο του Γερμανού στρατηγού και τριών από τους συνοδούς του στις 27 Απριλίου 1944 στους Μολάους της Λακωνίας.

Οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου όπου κρατούνταν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής όπου και εκτελέστηκαν.


Το 1945 η Πρωτομαγιά γιορτάστηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο ,όπως και το 1946 όπου πραγματοποίηθηκε μια ανοιχτή συγκέντρωση ,αλλά ήταν η τελευταία καθώς μετά ξέσπασε ο Εμφύλιος.

Τέλος, το 1975 γίνεται η πρώτη συγκέντρωση μετά τη δικτατορία ,στην Πλατεία Κοτζιά όπου ακολούθησε σε πορεία στο Πολυτεχνείου ,ενώ η Πρωτομαγιά του 1976 σημαδεύτηκε από την δολοφονία του Αλέκου Παναγούλη.


''Η κατασκευή του δεν είναι δύσκολη αλλά ότι φτιάχνουμε με τα χέρια μας θέλει προσοχή για τυχόν τραυματισμούς αν το επιχειρήσετε η fp products δεν φέρνει κάποια ευθύνη απλά δίνει ιδέες για τον τρόπο κατασκευής τους.''



Πηγές : https://www.sansimera.gr/

                   https://www.in.gr/

                   https://skai.gr/news/


Διαβάστε για τους μύθους της Πρωτομαγιάς εδώ :

https://www.fp-products.gr/



Διαβάστε για τα ήθη και τα έθιμα της Πρωτομαγιάς ανά την Ελλάδα εδώ :

https://www.fp-products.gr/